Ostatnio komentowane:
Przeguby elastyczne

Przegub prosty może być wykonany jako sztywny lub elastyczny. Przegub sztywny ma dwie osie wahań i umożliwia przekazywanie napędu pomimo znacznego kąta odchylenia wału napędzanego w stosunku do walu napędzającego. Przeguby elastyczne zwykle nie maja wyraźnej osi wahań, a odchylanie się wałów jest możliwe dzięki odkształcaniu się elastycznych elementów przegubu. Przeguby elastyczne stosuje się głównie […]

DevURL
Polecamy rowniez:


Przeczytaj też:
Profilarka

W czasie pracy i jazdy transportowej na profilarce może znajdować się tylko jej obsługa. Szczególnie ostrożnie muszą być prowadzone profilarki nie mające zderzaków, aby w każdej chwili można było je zatrzymać przed przeszkodą. W czasie zbierania tłucznia operatorzy powinni pracować w maskach przeciwpyłowych. Przy eksploatacji maszyn i pługów odśnieżnych pracownicy powinni być dokładnie zaznajomieni z […]

DevURL
Partnerzy serwisu:


Posts Tagged ‘autolaweta’

Działanie prądnicy prądu stałego

wtorek, Październik 18th, 2016

Jeżeli natężenie zewnętrznego pola magnetycznego jest bardzo duże, magnesowany materiał osiąga stan nasycenia magnetycznego, a krzywa B = j (H) staje się prostą (równoległą do prostej B — H). Zanik zewnętrznego pola magnetycznego nie powoduje zupełnego zaniku pola magnetycznego przedmiotu uprzednio namagnesowanego, które charakteryzuje tzw. indukcja szczątkowa (Br, zależna od właściwości materiału (ferromagnetycznego). Indukcję szczątkową usunąć można dopiero oddziałując zewnętrznym polem magnetycznym o ujemnym natężeniu, tężeniu koercyjnym.
Powierzchnia zamknięta pętlą histerezy określa ilość pracy potrzebnej na stali.
Stale używane do histerezy magnetycznej budowy maszyn elektrycznych powinny się odznaczać możliwie małymi powierzchniami pętli histerezy. Natomiast od magnesu trwalego wymaga się zwykle jak największej powierzchni pętli histerezy.
Działanie prądnicy prądu stałego. Jeżeli przewód porusza się w polu magnetycznym przecinając jego linie indukcyjne, w przewodzie indukowana jest siła elektromotoryczna (sem), czyli wskutek indukcji elektromagnetycznej istnieje napięcie pomiędzy końcami przewodu. W omawianym przypadku napięcie pomiędzy końcami przewodu uzyskuje się kosztem pracy mechanicznej, zużywanej na pokonywanie oporów przeciwstawiających się ruchowi przewodu, co stanowi zasadę działania prądnicy. [autolaweta, hak holowniczy, dystrybutor łożysk]
Wzbudzające pole magnetyczne prądnicy jest wytwarzane przez magnes trwały lub przez elektromagnes. Jeżeli prądnica ma elektromagnes wzbudzający, prąd stały do jego zasilania dostarcza uzwojenie twornika, przy czym rozruch takiej prądnicy jest wynikiem jej samowzbudzenia — dzięki szczątkowemu magnetyzmowi rdzenia elektromagnesu wzbudzającego. Kiedy twornik prądnicy z elektromagnesem wzbudzającym zaczyna się obracać, wskutek szczątkowego magnetyzmu rdzenia elektromagnesu wzbudzenia w uzwojeniu twornika indukowane jest niskie napięcie powodujące przepływ przez nie słabego prądu. Ponieważ jednak rad ten wykorzystuje się jednocześnie do zasilania uzwojenia wzbudzenia, wzmacnia się pole elektromagnesu wzbudzającego, w wyniku czego podwyższa się napięcie indukowane w uzwojeniu twornika. Dzięki temu, że każde podwyższenie napięcia indukowanego w uzwojeniu twornika wzmacnia pole magnetyczne wzbudzenia, a to z kolei wywołuje dalsze podwyższenie napięcia w uzwojeniu twornika, w krótkim czasie po rozruchu prądnica osiąga pełne wzbudzenie, a napięcie pomiędzy jej zaciskami podwyższa się do znamionowej wysokości.

Pole magnetyczne

wtorek, Październik 18th, 2016

Rozdzielacz wysokiego napięcia. Obok rozdzielaczy przebiciowych o podobnej konstrukcji jak używane w rozdzielaczach akumulatorowych układów zapłonu, w iskrownikach wodoszczelnych lub pyłoszczelnych stosuje się rozdzielacze ślizgowe. W rozdzielaczu ślizgowym ruchomy styk węglowy (palec) przesuwa się po elektrodach wprasowanych w materiale izolacyjnym, co zmniejsza wprawdzie straty wysokiego napięcia, lecz jednocześnie staje sie źródłem Wielu usterek i niedomagań iskrownika.
Rozdzielacz ślizgowy stosuje sie w przypadku, kiedy nie można zapewnić należytego przewietrzania wnętrza iskrownika (intensywne iskrzenie pracującego rozdzielacza przebici owego powoduje powstawanie tlenku azotu, który gwałtownie wzmaga korozję metalowych części).
Iskiernik zapobiega powstawaniu zbyt wysokiego napięcia w uzwojeniu wtórnym cewki zapłonowej iskrownika. Iskiernik stanowią dwie umieszczone naprzeciw siebie elektrody, jedna połączona z masą, a druga z uzwojeniem wtórnym cewki. W razie np. odłączenia się przewodu wysokiego na. pięcia od świecy zapłonowej wyładowanie iskrowe następuje pomiędzy elektrodami iskiernika.
Wokół magnesu trwałego lub przewodu, którym płynie prąd elektryczny, istnieje zawsze tzw. pole magnetyczne, scharakteryzowane w dowolnym punkcie przestrzeni przez natężenie oraz indukcję magnetyczną. Linie pola magnetycznego (albo linie sił pola) są fizycznym wyobrażeniem działania pola magnetycznego. Silę pola magnetycznego określa się ogólnie zagęszczeniem linii pola lub jego natężeniem. Jako jednostkę natężenia pola magnetycznego (H) przyjęto tzw. ersted (Oe), czyli położenie pola, które na jednostkę masy magnetycznej działa z siłą 1 dyny. Drugą ważną cechą pola magnetycznego jest indukcja magnetyczna (B). Linie indukcyjne są wyobrażeniem fizycznym działania indukcji, Za jednostkę indukcji — gaus (GS) — przyjmuje się indukcję istniejącą w odległości I em Od jednostki masy magnetycznej.
Pełną liczbę linii indukcyjnych przenikających pewna powierzchnie s prostopadłą do kierunku limi określa się jako strumień magnetyczny przypadający na tę powierzchnię. Jako jednostkę strumienia magnetycznego — tzw. makswel (MX) — przyjmuje się strumień przenikający przez płaszczyznę o powierzchni 1 cm2, prostopadłą do linii indukcyjnych, w polu jednostajnym, w którym indukcja wynosi I gaus. Bezwzględna przenikalność magnetyczna (g) jest to stop pola magnetycznego, czyli B = g H. [podobne: autolaweta, hak holowniczy, dystrybutor łożysk ]
Magnetyzm szczątkowy Każdy przedmiot z materiału ferromagnetycznego pod wpływem zewnętrznego pola magnetycznego ulega intensywnemu magnesowaniu, czyli staje się magnesem o własnym polu magnetycznym, a po ustaniu działania pola zewnętrznego zachowuje całkowicie lub częściowo własności magnesu. W praktyce własności magnetyczne materiałów określa się wyznaczając ich krzywe magnesowania. W tym celu umieszcza sie badany przedmiot w polu magnetycznym cewki, przez którą przepływa prąd stały i zmieniając natężenie pola od 0 doH, a następnie do —H, wyznacza się wartości indukcji. Z kolei nanosząc wyniki pomiarów na wykres o współrzędnych H i B wykreśla się tzw. krzywe magnesowania, przedstawiające przebieg pierwszego magnesowania, rozmagnesowania oraz powtórnego magnesowania.